Świątynia

Każda religia tworzy swoje świątynie. W nich zbierają się wierni, którym przewodniczy przystosowany do prowadzenia ceremonii człowiek. Tworzone są symbole, znaki, regułki które wspólnota jednogłośnie powtarza i wykonuje. Na przykład: znak krzyża, krzyż – blokada; bicie się w pierś – wpędzanie istoty w poczucie winy; klękanie przed kimś – zaniżanie własnej istoty przed inną, tak samo ważną, istotą. Istoty zebrane w „świątyni” oddają swoją uwagę, a za uwagą energię. Energia ta jest przechwytywana przez tych, którzy owe religie i rytuały stworzyli. Są to ciemne, nisko wibracyjne energie bazujące na strachu. To dlatego wpędzają ludzi w poczucie winy, poczucie bycia niegodnymi grzesznikami, których ostateczny los czeka w piekle. Przestraszeni ludzie oddają całe pokłady swojej energii, to dlatego w kościele tak często się ziewa, a nierzadko też zdarzają się omdlenia. 

Świątynie budowane są na ziemskich czakramach – miejscach, które powinny być dostępne dla ludzi do oczyszczania i wzmacniania swojej energetyki, powinny być naturalne, niepokryte betonem. Największy czakram znajduje się pod Watykanem – siedliskiem gadów.